ધાર્યું નહોતું કે ...

ધાર્યું નહોતું કે આમ થશે
આખી આ જીંદગી વેરાન થશે

એક,બે,ત્રણ અને ચાર
આમ ને આમ વર્ષો પુરાં થશે

કરી હતી શરુઆત કંઈક લખવાની
ન્હોતી ખબર, અંત આવો રચાશે

કહેલું બધાંએ, નજદિક ના જઈશ
મને શું ખબર, કે આગ હશે

અફસોસથી હવે શું ફાયદો
થશે આખરે એ જ, જે થવાનું હશે

કોણ ?

અક્ષરોની આરપાર, વારંવાર
આ કોણ નીકળી જાય છે ?

સંબંધોથી દુ૨, તડીપાર
મને આ કોણ લઈ જાય છે ?

વર્ષ ો પુરાના દર્દને, બેખબર
કોણ ફરી છંછેડી જાય છે ?

ફુલો વગરનાં ચમનમાં,સરેઆમ
કોણ સુરીલું ટહુકી જાય છે ?

અફસોસનાં ઓછાયામાં, બેશરમ
કોણ હળવેકથી મલકી જાય છે ?

જીંદગી અને મોત વચ્ચે,બેકરાર
આ કોણ મને રાખી જાય છે ?

એ આત્મા છે કે પરમાત્મા ? (શું ખબર!)
હંમેશા મને સમજાવીને જાય છે.

હાઈકું

ચાલને, પુછીએ

મંઝીલને જ

રસ્તો આગળનો.

* * *

સમય વહે છે

પરંતુ હું,

સ્થિ૨, તારી આશમાં.

* * *

બેમિસાલ ચાંદ,

બેરહેમ તું,

અને બેબસ હું.

* * *

તને મળ્યાં પહેલા

કલ્પનાઓ

અને પછી... યાદો.

* * *

તારા ખ્યાલોમાં

મારી કાલ પણ હતી તારા ખ્યાલોમાં
અને આજ પણ માત્ર તારા ખ્યાલોમાં

વીતી જાય ભલે આખી આ જીંદગી
મરીશ પણ હું તો તારા જ ખ્યાલોમાં

આમ તો મારાથી અજાણ છે તું
ક્યારેક તો આવીશ હું,તારા ખ્યાલોમાં

કોને ખબર...કદાચ એવું પણ બને કે
હોય તું મારા અને હું તારા ખ્યાલોમાં

જીંદગી, બસ હવે તો રહી છે બહુ થોડી
કાશ, આવે એ વાત તારા ખ્યાલોમાં

અનુભવ

બેવફા મિત્રો,

તુટેલા સ્વપ્નો,

હાર,

જીત,

દુનીયાદારી,

મનન,

મંથન,

અને

હું "અનુભવી" બની ગયો.

કહેલુ કોઈએ...

કહેલુ કોઈએ, બનાવવી હોય
યાદગાર કોઈ ચીજ તો
જોડી દો એને જાત સાથે.

મેં ક્ષણને મારી સાથે જોડી
અને હું જીવંત બની ગયો

માટીને મારી સાથે જોડતાં
જ, હું ધરતી બની ગયો

મેં રેત ને મારી સાથે જોડી
અને હું ૨ણ બની ગયો

જલબિંદુ સાથે જોડાતાં જ
હું સમુદ્ર બની ગયો

મેં સુરને મારી સાથે જોડ્યાં
અને હું સંગીત બની ગયો

પત્થરોને મારી સાથે બાંધ્યા
અને હું પહાડ બની ગયો

અને મોતને મારી સાથે જોડતાં
જ, હું મૃત્યુ બની ગયો...

વ્યાખ્યાઃ નદી

શું નદી એટલે,
માત્ર
વહેતું પાણી
અને
બે કિનારા...?

ના,
સાગરમાં ભળવું
એ જ
તેની પૂર્ણતા
અને
સાર્થક્તા
છે.

જીંદગી

સહેલી છે જીતવી આ જીંદગી,
અઘરી છે માણવી આ જીંદગી

માણી શકો તો માણી જુઓ એને
ઘટનાઓની કતાર છે, આ જીંદગી

નથી હા૨ કે નથી જીત,
સરવાળો છે બંનેનો, આ જીંદગી

આંકીએ આમ તો દિવસોથી એને,
છે અશક્ય આંબવી, આ જીંદગી

મારી, તારી, આ તેની જીંદગી
છે ખરેખર આપણી, આ જીંદગી

લથડતી,તડપતી,ઝળકતી એ ક્યારેક
ધબકતી સદાય અકળ, આ જીંદગી

દેખાય ભલે સમજુતી એ લોકોને
છે એક સમાધાન, આ જીંદગી

હવે તો બસ જીવવી છે એને
ભલે ને પછી મોતને મળે,આ જીંદગી

સહેલી છે પામવી આ જીંદગી
અઘરી છે જીવવી આ જીંદગી

હવે...

હવે,

મને ગમે છે,

આ પ્રકૃતિ,

આ દુનિયા,

આ સમય....

બધુ જ.

કારણ...

કારણ કે

તું

મારી સાથે છે.

નદી

નદી એટલે નદી
નદી એટલે નીર
નદી એટલે ખડક
નદી એટલે પર્વત
નદી એટલે પ્રકૃતિ
નદી એટલે નારી
નદી એટલે પૃથ્વી
નદી એટલે વિશ્વ
નદી એટલે નભ
નદી એટલે અનન્ત
નદી એટલે મિલન
નદી એટલે કવિતા
ખરેખ૨...
નદી એટલે નદી !

હિમાલય અને હું

હિમાલય અને હું

હું અને હિમાલય

બન્ને,

લગભગ સરખા -

ઠંડા,

સખત

અને

નિર્જિવ....!!!